روش محاسبه قیمت

هر عددی که برپاساز منتشر می‌کند، میانه‌ای است از استعلام‌بهای فروشندگان واقعی. این صفحه می‌گوید چه چیزی وارد آن عدد می‌شود و — مهم‌تر — چه چیزی عمدا وارد نمی‌شود.

پنج چیزی که در عدد نمی‌آید

  1. ارزش افزوده قاطی نمی‌شود. همه قیمت‌ها به یک مبنا برده می‌شوند: بدون ارزش افزوده. قیمتی که فروشنده شامل ارزش افزوده اعلام کرده، با نرخ اعلامی خودش برگردانده می‌شود، نه با نرخی که ما انتخاب کنیم.
  2. فقط نقدی. قیمت چکی ثبت و نمایش داده می‌شود ولی وارد میانه نمی‌شود. تبدیل چک نود روزه به نقد امروز یک نرخ تنزیل می‌خواهد که نداریم، و ساختنش یعنی عددی که هیچ فروشنده‌ای نگفته.
  3. تحویل درب کارگاه و درب کارخانه با هم جمع نمی‌شوند. دو سری جدا هستند. کرایه‌ای که برای کل بار اعلام شده هم سرشکن نمی‌شود: کرایه کل تقسیم بر مقدار نامعلوم، نامعلوم است — نه صفر.
  4. واحد ناسازگار کنار گذاشته می‌شود، نه حدس زده. کیلوگرم به تن تبدیل می‌شود چون ضریبش دقیق است. متر مربع به تن تبدیل نمی‌شود، چون وزنش به ضخامت و چگالی بند است که هیچ ستونی نگهشان نمی‌دارد. تعداد کنارگذاشته‌ها روی هر ردیف نوشته می‌شود.
  5. قیمت یک فروشنده منتشر نمی‌شود. انتشار دست‌کم دو استعلام‌بها از دو فروشنده متمایز می‌خواهد. اگر ورودی‌ها به استعلام یک خریدار بند باشند، شرط سخت‌تر است: دست‌کم سه نمونه از دو استعلام متفاوت.

مهلت اعتبار

اگر فروشنده مهلتی اعلام کرده باشد و آن مهلت گذشته باشد، قیمت منقضی است و در هیچ آماری نمی‌آید. اگر مهلتی اعلام نکرده باشد، این به معنای «تا ابد معتبر» نیست: قیمت پس از چند روز — که برای هر کالا جدا تعیین می‌شود — از انتشار می‌افتد. تا آن زمان با سنش نشان داده می‌شود، نه بدون آن.

وقتی عددی نداریم

«نداریم» یک حالت طراحی‌شده است و هیچ‌وقت با یک عدد ساختگی پر نمی‌شود. پاسخ همیشه می‌گوید کدام حالت است: هنوز استعلامی نداریم، یک قیمت داریم ولی برای انتشار کافی نیست، همه قیمت‌ها کهنه شده‌اند، واحدها نمی‌خوانند، یا اصلا چنین کالایی در کاتالوگ نیست.